भोग आणि ईश्वर ५७२

भोग आणि ईश्वर  ५७२ (१डिसेंबर, २०२० पासून अखंड) 

  

माया म्हणजे भ्रम. हा भ्रम कशाचाही असू शकतो. अगदी मी कुणी नाही इथपासून मी कुणीतरी आहे. अर्थात निराशा ते गर्व असा असू शकतो. असलेल्या संपत्तीमुळे आलेल्या मस्तीचा किंवा नसलेल्या पैश्यामुळे आलेल्या दुःखाचा असेल, आयुष्यात भोगलेल्या भोगांचा असेल किंवा उपभोग घेत असताना वाटणाऱ्या सुखासीनतेचा. असे अनेक भ्रम माणूस आयुष्यात बाळगतो. 

या भ्रमात माणूस आयुष्य जगतो. अनेक कर्म याचं भ्रमात करतो. कारण आपला आयुष्याचं जगण्याचं आणि कर्माचं गणित हे या मायेच्या आधारावर वसलेलं असतं. याचं महत्वाचं कारण म्हणजे आपला आयुष्याकडे बघण्याचा दृष्टीकोन हा दूषित किंवा भ्रमाने ग्रस्त आहे. आपण फक्त आणि फक्त सद्यस्थितीला, सद्य परिणामांना आणि सद्य घटनानाच बघतो. सद्य याचा अर्थ या जन्मा तील आयुष्य आणि त्या आयुष्यातील घटना, अनुभव, दृश्य, संवाद यांसह जे पाहतो ते. 

त्यावर आधारित आपली मत, आपल्या प्रतिक्रिया, आपली कर्म, आपल जगणं, आपल्या श्रद्धा, आपला विश्वास असतो. आपण जो विचार करतो, त्याला या जन्मातील दाखले व अनुभव हा एकमेव आधार असतो. कारण माया जी, या जगताच्या, या जगण्याच्या व या मात्र साठ सत्तर वा ऐंशी वर्षाच्या पलीकडे बुद्धी व मन यांना जाऊ देतं नाही. 

त्यामुळे माणसाच्या कल्पना सुद्धा मन बुद्धी अनुभव यांच्या पलीकडे जाऊ शकत नाही. असं म्हणतात की माणूस हा मन व बुद्धी यापलीकडे झेप घेऊ शकत नाही. अर्थात या दोन्हींच्या मर्यादे पलीकडे त्याला जाता येत नाही. याचं कारणच ही माया आहे. जिने या त्रिमितीच्या जगतात मानवी बुद्धी व मन यांना जखडून ठेवलं आहे. 

म्हणूनच ह्या मायेच्या पलीकडे जे जे गेले त्यांना विश्वातील अनेक गोष्टी पाहता अनुभवता आल्या आणि ज्याला चमत्कार म्हणता येईल, अश्या अनेक गोष्टी अश्या माणसांनी पाहिल्या, ज्या वास्तविक अर्थाने चमत्कार नाहीत. तर त्यामागे निश्चित तात्विक कारणं आहेत. मात्र आपली बुद्धी व मन यांना ही मायारुप बेडी पडलेली असते. हीच बेडी या त्रिमिती जगतात माणसाच्या बुद्धीला या मर्त्य जगता पलीकडे विचार करू देत नाही. 

पण यातून बाहेर पडण्याचा निश्चित असा मार्ग आहे. त्यासाठी मनाला आणि बुद्धीला या मायेच्या बेडीतून मुक्त कारण महत्वाचं आहे. त्यासाठी मनाला एकाग्र, एकचित्त आणि स्थिर कारण आवश्यक आहे. तसं केल्यानंतरच, मनाच्या अगम्य शक्ती आणि ऊर्जेचा योग्य विनियोग आणि मार्गीकरण होऊ शकेल. मनाकडे आसलेल्या या अफाट शक्तीने हनुमंता सारखा जीव अलौकिक कार्य करू शकला. 

हे एक उदाहरण आहे, ज्यातून हे सिद्ध होतं की, मनाच्या या शक्तीला पद्धतशीपणे, योग्य मार्गावर नेऊन, त्या मनाच्या ऊर्जा व शक्ती यांना, सुनियोजितपणें योग्य कार्याला लावल्यास, मानव अनेक चमत्कार वाटणाऱ्या गोष्टी करू शकतो. हाच विषय उद्या पुढे नेऊ. पण तोपर्यंत, आपण नामाने, मनाला योग्य मार्गाकडे नेण्याचा प्रयत्न करूया. 

भोग आणि ईश्वर भाग १  (लेख क्र १ ते ६७) व भाग २ (लेख क्र ६८ ते १३७), ही पुस्तकं उपलब्ध आहेत. आपण खाली दिलेल्या मोबाईल नंबरवर संपर्क साधून, , पुस्तक मागवू शकता.  

©® विचार व  लेखन : प्रसन्न आठवले

२५/०६/२०२२

९०४९३५३८०९ wap

९९६०७६२१७९

🕉️🕉️🕉️

श्रीकृष्ण प्रेरणा!!श्रीकृष्णार्पणमस्तू !!