prasanna athavale

सुभद्राहरण ३८ समाप्तीचा भाग ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll दुसऱ्या दिवशी भल्या पहाटे उठून, लग्नानंतरचे कुलाचार म्हणून पूजा करण्यात आली. कृष्णाने सजवून नटवून अर्जुनाला पुजास्थानी आणलं. अर्थात नवपरिणीत सौभाग्यवती सौभाग्यालंकार परिधान केलेली स्वर्गीय सोंदर्याची मूर्ती सुभद्रा अर्जुनाशेजारी विराजित झाली. कुलोपाध्यय यांनी विधिवत पूजेला सुरवात केली.  श्रीगणेश पूजन करून नवकोट नारायणाच्या घरी त्याच्याच समोर श्रीमनमहानारायणाची पूजा करण्यात आली. सर्वसाक्षी स्वतः साक्षी होता. विधिवत पूजा संपन्न झाली. आमंत्रित मंडळींच्या भोजनाचा समारंभ उरकला. सर्वजण भोजनोत्तर वार्तालाप करत आहेत. त्यात अर्जुन आपला मानस व्यक्त करतो. " हे वसुदेव मामा आणि देवकी मामी, आता माझ्या नियोजित एक तपाच्या यात्रेतील एक संवत्सर बाकी आहे. तो एक संवत्सराचा कालावधी पुष्कर क्षेत्री व्यतीत करून, ततपश्चात तिथूनच इंद्रप्रस्थास प्रस्थान करीन. म्हणून मी आणि सुभद्रा उद्याच येथून प्रयाण करू. आज्ञा द्यावी."  भावविभोर वसुदेव आणि देवकी अर्जुनाच्या समीप आले आणि वसुदेव  हात जोडून अर्जुनाला  म्हणाले " हे अर...

सुभद्राहरण ३७ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll विवाह सोहळा उत्तमरीत्या पार पडला. भोजनसमारंभ, उपस्थितांनी मनसोक्त जेवून तृप्तीच्या ढेकरा देत, गाजवून सोडला. समस्तांना असे तृप्त बघून, कृष्णाला आधीच समाधान प्राप्त झाले होते. तरीही विवाहोत्तर मान्यवरांसह राजकुळातील सर्वांनी उत्तम अश्या भोजनाचा लाभ घेतला.  कृष्णाच्या भगिनीच्या लग्नाचा डामडौल , थाटमाट, सुसज्जता, खाद्यानांची रेलचेल, रेशमी वस्त्रांचा थाट, अलंकारांची विविधता हे पाहून स्वर्गीचे देव देखील थक्क झाले. प्रत्यक्ष देवेंद्र अचंबित होऊन सोहळा पाहात होते. परंतु ही सुबत्ता फक्त राजपरिवारातच नव्हती तर जनसामान्यां पर्यंत या सुबत्तेचा प्रवाह पोहोचला होता. राजा सुखेनैव वैभव मात्र स्वतःसाठी नव्हे तर समस्तांना त्यांचा त्यांचा अधिकार, भाग देऊन आणि याचक दीन यांना उत्तम दानधर्म करून ती सुबत्ता ते वैभव सढळहस्ते लुटून, मग बाकी भागाचा उपभोग स्वतःसाठी करत असे, असा तो काळ. त्यातही हे यादवनरेश श्रीकृष्णाचं राज्य.  उत्तमरीत्या पार पडलेल्या कार्याचं समाधान सर्वांच्या मुख कमलावर विराजित होतं. कार्य...

सुभद्राहरण ३६ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll माता पिता दोघेही कन्यादानासाठी येऊन उभे राहिले. सर्व पुण्यांमध्ये अलौकिक असं समजलं जाणारं आणि पित्याला मोक्षप्रत नेणारं असं महत्तम दान म्हणजे कन्यादान. पित्याला मोक्ष यासाठी की, स्त्री,  गर्भ नऊ मास उदरात धारण करून आधीच मोक्षाच्या मार्गावर अग्रेशीत झालेली असते. म्हणून पुरुषाला कोणतंही पुण्यकर्म पदरी नसेल तरी मोक्षाच्या प्राप्तीचा हा मार्ग आहे. तो मार्ग म्हणजे केवळ एक कार्य, कन्येच्या विवाहानिमित्त, विधिवत तीच कन्यादान करणं. इथे लोकापवाद दान या शब्दावरून होऊ शकतो. परंतु कन्येच्या बाबत ते दान हे वस्तू म्हणून नव्हे, तर प्रचलित रितीनुसार, तिच्या पुढील आयुष्याची पूर्ण चिंता वाहू शकणाऱ्या सक्षम हातात तिला सुपूर्द करणं, जेणेकरून ती त्यात पूर्ण रममाण होऊन मनापासून वा आत्म्यापासून आपला संसार करेल व माता पित्यांना मनापासून त्याचे श्रेय देत राहील आणि त्यायोगे मातेची पुत्रीबद्दलची चिंता दूर होईल, या अर्थाने तिचा हात  सुयोग्य हातात देणं इति कन्यादान. कन्यादानम महापुण्यम. सुभद्रेला इतक्या सक्षम...

सुभद्राहरण ३५ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll मंगलाष्टके सुरू झाली. दशदिशांना त्या सुमधुर मंगल शब्दांनी जणू भरून आणि भारून टाकलं. मंगलाष्टके सुरू झाली आणि अत्यंत रूपवान दिसणारी, वधूवेशात लज्जित होऊन, अंतरपाटा पलीकडे असलेल्या अर्जुनाला पाहण्यास, आतुर झालेली, सुभद्रा विवाहवेदिवर येऊन उभी राहिली.  तिच्या समस्त सख्यांच्या, रेवतीसह घरातील सर्वांच्या नेत्रातून अश्रुधारा सुरू आहेत. स्वतः दादा आणि कृष्णदेखील आपल्या अश्रूंना वाट मोकळी करून देत आहेत. दोन भावात एकुलती एक असलेली बहीण. कृष्णाच्या नेत्रापुढे लहान पणीची नाजूक सुकुमार भाबडी सुभद्रा उभी राहिली. कृष्ण खोड्या काढून सतावत असताना दादांकडे तक्रार घेऊन गेलेली. दादांनी कृष्णाला रागे भरताच अत्यंत हर्षित होऊन टाळ्या वाजवणारी. दादांच्या नेत्रापुढेसुद्धा तोच जीवनपट, सुभद्रेचा, आजपर्यंतचा,  तरळला. दोघे बंधू भावविभोर होऊन गेले.  इकडे मंगलाष्टके सुरू आहेत. वधू वर दोघेही हातात पुष्पमाला घेऊन उभे आहेत. प्रत्येक कडव्यानन्तर सावधानच्या अक्षता वधूवरांच्या मस्तकी पडत आहेत. पुरोहित मंगलाष्टक...

सुभद्राहरण ३४ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll सर्वजण उपस्थित होऊन स्थिरस्थावर झाले आणि पुरोहितांनी मंत्रोच्चाराला सुरवात केली आणि  विवाहविधीं प्रारंभ झाले.  तत्कालीन प्रथेनुसार विधींना सुरवात झाली. अर्थातच सर्वांना प्रतीक्षा होती ती वधूच्या आगमनाची. केशरी रंगाची सुंदर पैठणी नेसलेली, नखशिखांत अलंकारांनी सजलेली, मुळात रूपवती असलेली सुभद्रा आज वधूच्या शृंगारात अलौकिक दिसत होती.  जणू तिच्या प्रभेमुळे प्रत्यक्ष सूर्याची तप्त किरणं आपला ताप विसरून सुभद्रेला पाहायला आरक्त झाली आहेत. नील नभात सुरवर, देवादिकांना ज्यांच्यावर मत्सर उत्पन्न होतो ते गंधर्वसुद्धा,  तिला पाहायला उत्सुक आहेत, रती स्वतः सुभद्रेच्या सौन्दर्याकडे पाहून , खिन्न झाली आहे अशी रुपसंपन्न सुभद्रा आलेली पाहून अर्जुनाचे नेत्र पापण्या मिटायचेच विसरले की काय असाच भास होतोय. ते पाहून सुभद्रा लज्जित होऊन तिच्या सौंदर्यात वृद्धी होत आहे. वधू वर दोन्ही स्थानापन्न झाले. होमात हवनाच्या आहुत्या पडायला सुरुवात झाली. पुरोहित मंत्रोच्चाराच्या गजरात एक एक विधी पूर्ण करत ह...

सुभद्राहरण ३३ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll दादा परतून गेले आणि काही काळ शांततेत गेला. कृष्णाने अर्जुनाला पुढील यात्रेच्या व्यवस्थेबाबत विचारले. अर्जुन म्हणाला  " अजून एक संवत्सर बाकी आहे बारा संवत्सर पूर्ण होण्यास. त्यामुळे हा एक संवत्सराचा काळ पुष्कर क्षेत्री सुभद्रेसह व्यतीत करून ततपश्चात इंद्रप्रस्थास परत जाईन असा मानस आहे."  कृष्ण यावर समाधान व्यक्त करून ठीक आहे म्हणाला. इतक्यात दादांचा संदेश आला आणि मागोमाग उग्रसेन, माता देवकी, पिता वसुदेव, दादा बलराम आणि निवडक यादववीर येताना दिसले. सर्वांनी विविध रंगांचे गर्भरेशमी वस्त्र परिधान केल्यामुळे संपूर्ण परिसर शोभून दिसत होता. माता देवकी पुढे झाली. तिने क्षीर जल यांनी अर्जुनाचं पाद्य पूजन केलं. त्याला ओवाळलं. अर्थात कृष्णसखा आज वर पक्षाकडून असल्याकारणे त्याचाही उचित मानसन्मान मातेने केला.  राजा उग्रसेन पिताश्री वसुदेव यांनी स्वतः अर्जुनाला, त्याच्या साठी खास सुशोभित केलेल्या, रथात कृष्णासह बसवलं. सर्वजण आपापल्या रथात आरूढ झाले आणि सर्व लवाजमा यथावकाश विवाहस्थानी अर्थात ...

सुभद्राहरण ३२ सुभद्रा अर्जुन विवाह सोहळा  ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll सुभद्रेला अनेक गोष्टी सांगून तिला भावी उत्साहवर्धक काळाचा विचार करण्यास सांगून माता देवकी आपल्या महाली प्रस्थान करती झाली. सर्व महालांमधले दिवे मंद झाले . सेवकवर्गदेखील शांत निजला आता प्रहरी सोडून समस्त द्वारका काही घटिकांसाठी शांत झाली. सर्व घरांमधून मंद दिव्याच्या उजेडात सजलेली द्वारका अवकाशातून विलोभनीय दिसत होती, अगदी इंद्राच्या अलंकापुरीहून सुंदर.  ब्राम्हमुहूर्त झाला आणि सेवकवर्ग प्रथम उठला आणि चार दिवसाच्या विवाहसोहळ्याच्या तयारीला लागला. उठल्या बरोबर प्रत्येकाची लगबग वरिष्ठांच्या सूचना, उपसूचना, कनिष्ठांकडून त्याचं पालन,  अर्थात सर्व कार्य आदेशानुसार सुरळीत होऊन सर्व विधी यथासांग पार पडावेत, हाच सर्वांचा भाव होता. कारण आपल्या सुभद्रेचा विवाह आहे आणि तो देखील महावीर अर्जुनासह हाच भाव दृढ होता सर्वत्र. मातांसह सर्व स्रीवर्ग उठून कामाला लागला. मातेने तीन चार सख्यांना दिवसभराच्या कार्याचा पाढाच वाचला होता. पण त्यातही त्या सख्या अत्यंत हर्षित होत्या. कारण त्यांना दिलेल्या कार्य...

सुभद्राहरण ३१ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll यावर सुभद्रा म्हणाली तुम्ही जर अशीच चेष्टा करणार असाल तर ................"  तिचं वाक्य अर्धवट कापत एक सखी म्हणाली. "तर मी सरळ त्यांना जाऊन सांगेन शर मारायला. अचूक शरसंधान करतात तिचे अर्जुन. सर्वश्रेष्ठ धनुर्धारी आहेत."  सुभद्रेने लाजून आपला चेहरा झाकून घेतला. कितीतरी वेळ ही थट्टा चालू राहिली असती, परंतु माता देवकीने येऊन सर्वांना रागावून पिटाळलं की, उद्या प्रातः लवकर उठून चार दिवस सोहळा जागवायचा आहे. तेंव्हा सर्वांनी जाऊन निजा आणि सुभद्रेलासुद्धा निजूद्या. तरी तेवढ्यात जाता जाता एक सखी म्हणालीच "काकू आता कसली निद्रा तिला. आता चार दिवस निद्रानाश आणि स्वप्न."  " बघ ग माते"  अशी लटकी तक्रार सुभद्रेने केली. यावर मातेने त्या सखीला एक चापट मारली. सर्व निघून गेल्या. मातेने सेविकांना सर्व दिवे कमी करून मंद करण्यास सांगितलं आणि जाता जाता सुभद्रेला म्हणाली " आता नीज नाहीतर बघत बसशील स्वप्न."  " माते तूसुद्धा." अस म्हणून सुभद्रा लाजली. मातेने तिच्या मस्तकावरून प्रेमाने हात फिरवल...

सुभद्राहरण ३० ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll संपूर्ण द्वारका विवाहाच्या तयारीला लागली होती. प्रजेने आपल्या घरांना साफसफाई करून सजवलं. तोरणं, माळा, रंगीबेरंगी रांगोळ्या, नानाविध फुलांची सजावट यांनी संपूर्ण द्वारकाच जणू एका नववधू सारखी दिसायला लागली. विवाह सोहळा उद्याच असल्याने अत्यंत कमी वेळात पण कुशलतेने द्वारकावासीयांनी सर्व द्वारका सजवून नटवून आधीच असलेल्या सोन्याच्या द्वारकेला अजूनच रूपवान केलं. रात्री कृष्ण अर्जुन महालातील पहिल्या माळ्यावरील छतावर जाऊन शांतपणे वार्ता करत असताना त्यांनी दिव्याच्या रोषणाईत सुशोभित द्वारका पाहिली आणि  त्या नयनरम्य दृश्यात हरवून गेले. रात्रीचा पहिला प्रहर संपत आला होता आणि कृष्ण भानावर येऊन अर्जुनाला म्हणाला  "अर्जुना, तुला निद्रा न येणं मी समजू शकतो. परंतु मला तसा काही स्वप्नसोहळा जगायचा नसल्यामुळे, मला तर अतिनिद्रेने पूर्ण  ग्रासले आहे.त्यामुळे मला माझ्या महाली जाऊन निद्रेच्या आधीन व्हावेच लागेल. शिवाय उद्यापासून सुरू होणारा लग्नसोहळा हा आम्हाला कार्यार्थ आहे. तुला जरी पुढची स्वप्न बघण्याचा हक्क मिळाला असला तरी आम्ही...

सुभद्राहरण २९ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll अर्जुनाच्या स्वागताची मिरवणूक मोठ्या धामधुमीत राजप्रसादापर्यंत आली. त्यातही जवळजवळ एक प्रहर लोटला. कारण वाटेत आगतस्वागत, नृत्य यांसह मिरवणूक हळूहळू चौकाचौकात फिरत फिरत पुढे पुढे सरकत होती. संपूर्ण द्वारकेच्या घरचं कार्य असल्याप्रमाणे सर्व नगरवासी यात उत्साहाने नवीन वस्त्रप्रावरणं परिधान करून सहभागी झाले होते.  राजप्रासदाच्या मुख्य द्वारापाशी, अर्जुनाचं जल क्षीर यांनी चरण धुवून ओवाळून, पुन्हा एकदा स्वागत करून त्याला राजप्रसादातील विशेष कक्षात अर्थात विशेष महालात नेण्यात आलं. तिथे गेल्यावर पिताश्री वसुदेव यांनी सर्व मान्यवरांच्या उपस्थितीत अर्जुनाला मोठ्या आनंदाने सांगितलं की उद्यापासून चार दिवसाचा लग्नसोहळा सुरू होईल आणि यथाविधी सुभद्रेचा अर्जुनाशी विवाह होईल.  वरपक्षातर्फे तुझा सोबती कृष्ण स्वतः असेल.  कृष्ण स्वतः जातीने त्याच्या सोबत होता. कारण यावेळी तो दुहेरी भूमिकेत होता. अर्जुनाचा सखा म्हणून वरपक्षातर्फे आणि बंधू म्हणून वधूपक्षातर्फे. अर्जुनाचा बारा वर्षांचा कालावधी संपायला अजून एक वर्ष बाकी असल्याकारणा...

सुभद्राहरण २७ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll त्यांना येताना पाहून अर्जुन  दारुकाला आज्ञा देतो कि, रथ येणाऱ्या दोन्ही बंधूना भेटण्यासाठी  सामोरा ने.  येणारे सर्व रथ, अश्व आणि दळ अर्जुनाच्या रथासमोर येऊन थांबले. एका रथातून कृष्ण, बलराम आणि एका रथातून अर्जुनासह सुभद्रा उतरले. कृष्ण आणि बलराम यांनी दोन्ही हात जोडून अर्जुनाला प्रणाम केला. अर्जुन सुभद्रा यांनी दोन्ही भावांना चरणस्पर्श केला. दोन्ही भावांनी अर्जुनसुभद्रा यांना शुभाशीर्वाद दिले. ततपश्चात अर्जुनाला बलराम आणि कृष्ण यांनी आलिंगन दिलं. अक्रूर गद यांसह सर्व यादवांनी दोघांवर पुष्पवृष्टी केली आणि जयजयकार केला.  कृष्ण अर्जुनाला म्हणाला " हे वीर धनंजया, तुझी सुभद्रेशी विवाहाची इच्छा यादवराज श्रीवसुदेव माता देवकी यांसह सर्वांनी मान्य केली आहे."  अर्जुन दादांकडे बघतो. कृष्ण स्मित करून म्हणतो. " अर्थातच दादांनी देखील मान्य केलं आहे आणि तेदेखील हा संबंध दृढ करण्यास उत्सुक आहेत. अर्थात म्हणूनच तर स्वतः माता देवकीने त्यांना आज्ञा केली आहे तुला घेऊन येण्याची. त्यानुसारच आम्ही दोघे बंधू, समस्त यादवकुळ...

सुभद्राहरण २६ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll सुभद्रेला आश्वस्त करत अर्जुन वदला. "हे प्रिये, या समयापर्यंत केशवाने दादा आणि इतर क्रुद्ध यादव वीरांना आपल्या मधुर वाणीने  अबोल करून आपल्या विवाहाची योजना त्यांच्याकडून मान्य करवून घेतली असेल. कारण तसे त्याने मला वचन दिले होते. अर्थातच गोविंदाचे वचन हे अंतिम शब्द आहे, हे तू जाणतेसच."  "याचा अर्थ इतकाच कि, बंधू आणि तुम्ही मिळून हि पूर्ण योजना तडीस जाईल इतपत पूर्ण पूर्वतयारी केली होती तर. " "अर्थात कोणतीही महत्वाची योजना पूर्णत्वास नेण्याआधी त्याची पूर्वतयारी करणे हे अत्यंत आवश्यक आहे. " यांचे  हे मधुर संवाद सुरु असताना इकडे द्वारकेत कृष्ण , बलरामदादा, अक्रूर, गद यांसह काही निवडक यादव दळभार पूर्ण तयारीनिशी अर्जुन आणि सुभद्रा यांना द्वारकेत सन्मानपूर्वक घेऊन येण्यासाठी निघाले आहेत. अर्थात त्यांच्या पाठोपाठ वसुदेव ,देवकी, देवी रेवती यांसह समस्त स्त्रिया वेशीवर स्वागताला निघणारच आहेत.   रथ , अश्व आणि अश्वदल अर्जुनाला आमंत्रित करण्यासाठी निघाले आहेत. अर्थातच निघताना माता देवकी पिता वासुदेव आणि महार...

सुभद्राहरण २८ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll यथावकाश सर्वजण द्वारकेच्या वेशीवर येऊन पोचतात. त्याआधीच तिथे श्रीउग्रसेन, श्रीवसुदेव व माता देवकी यांसह समस्त राजपरिवार आणि यादवजन उपस्थित आहेत, अर्जुनाच्या स्वागताला. अर्जुनाला मोठ्या मिरवणुकीने घेऊन आलेले बलरामदादा व कृष्ण, अर्जुन व सुभद्रा यांना रथातून उतरवून घेऊन येतात.  सुभद्रा अर्थातच अजूनही यजमानगृही असल्याने तिला माता देवकी आपल्या समीप उभी करते. स्वतः माता देवकी  अर्जुनाचं औक्षण करण्यासाठी पुढे होते. अर्थातच यथाविधी त्याला ओवाळून त्याची दृष्ट काढून त्याला विधिवत द्वारकेत आमंत्रित केलं जातं. अर्जुन सर्व ज्येष्ठांना चरणस्पर्श करून वंदन करतो आणि आशीर्वाद प्राप्त करतो.पिताश्री वसुदेव अर्जुनाला आत घेऊन येतात.  एका सजलेल्या मोठ्या रथात स्वतः श्रीवसुदेव, कृष्ण आणि बलराम हे अर्जुनासह बसतात. समस्त स्रीवर्ग रथारुढ झाल्यानन्तर सर्वजण राजप्रासदाच्या दिशेने निघतात. मार्गामध्ये सर्वत्र दुतर्फा जनसमुदाय आपल्या सुभद्रेला आणि जावयाला पाहायला जमा झालेला आहे. नानाविध पुष्पे, पाकळ्या, गुलाल यांची मुक्तहस्ते उधळण, अर्थात...

सुभद्राहरण २५ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll श्रीहलधर विचारमग्न झाले. काही क्षण विचार करून त्यांनी आपला मानस सांगण्याचा यत्न करण्याआधी वसुदेव व देवकी तिथे आले. त्यांनी सर्व वृत्तांत ऐकला होताच. बलराम दादांच्या जवळ येत वसुदेव म्हणाले  " बलराम आम्हाला अर्जुन हा जामात म्हणून स्वीकृत होताच आणि आहे. तस्मात तू काहीही इतर विचार न करता कृष्णा सह अर्जुनाच्या मार्गावर वायूवेगाने प्रस्थान कर आणि त्या दोघांनाही आमंत्रित करून श्रद्धापूर्वक घेऊन ये. आम्ही त्यांच्या स्वागतासाठी द्वारकेच्या वेशीवर सर्व तयारीनिशी उपस्थित राहतो. तुम्ही दोघांनी त्वरित प्रस्थान करा."  बलराम आणि कृष्ण माता पित्याना वंदन करून त्वरित प्रस्थान करतात. आपल्यासोबत पूजाविधी साहित्य घेऊन जाण्यास विसरत नाहीत , कारण आता अर्जुन सर्वसंमतीने वसुदेव देवकी यांचा जामात होणार होता. त्याकारणे त्याला विधिपूर्वक आमंत्रित करणे उचित होते. इकडे अर्जुन सुभद्रा काय करत आहेत ते पाहूया. अपहरण झाल्यापश्चात एक क्षण क्रुद्ध आणि स्तब्ध झालेली सुभद्रा अर्जुनास पाहताच लज्जित झाली. कारण तिने आजपर्यंत पाहिलेल्या पुरुषांमध्ये सर...

सुभद्राहरण २४ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll महायोगीच्या बाणांचा सामना कुणीही करू शकत नव्हतं. अर्थात त्याचवेळी काही जण बलरामदादा यांच्याकडे पोहोचले.  " बलरामदादा घात झाला , घात झाला." " अशी काय गोष्ट घडली यादव सैन्य उपस्थित असताना, की तू इतका धावत आला आहेस."  " महाराज ते महायोगी आपल्या भगिनी देवी सुभद्रा यांना आपल्या रथात उचलून घेऊन उत्तर दिशेने प्रस्थान करते झाले. अर्थात त्यांनी देवी सुभद्रेचे हरण केले आहे.  आम्ही त्यांच्या मागोमाग जाऊन त्यांचा पाठलाग केला पण व्यर्थ."  " व्यर्थ म्हणजे ........" "त्यांच्या बाणांच्या वर्षावापुढे आमचा काही टिकाव लागला नाही. किंबहुना त्यांनी धरेपासून आकाशापर्यंत तिरांची भिंत उभी केली की आम्ही पुढे जाऊच शकलो नाही.  एकूणच  त्यांच्या धनुष्याच्या कौशल्यापुढे विश्वात कोणीही टिकाव धरू धजावेल असं वाटत नाही, इतके ते महायोगी कुशल धनुर्धारी आहेत."  बलराम दादांनी त्वरेने समस्त यादवदळ युद्धसज्ज करून त्या महायोगीच्या मार्गावर प्रस्थान करण्याची आज्ञा द्या असा आदेश सैन्याला पाठवला. भोज, वृष्णी आणि अंध...

सुभद्राहरण ७ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll मणिपूरचा त्याग करून अर्जुन समुद्र मार्गाने परमपावन तीर्थांचे दर्शन घेत घेत  किनाऱ्याच्या रेषेने मार्गातील दानधर्म करत पुढे पुढे मार्गस्थ होत होता. अश्याच परमपुण्यवान तीर्थांचं दर्शन घेत असताना अर्जुनाच्या ध्यानात एक गोष्ट आली की, मार्गात पाच तीर्थ अशी आहेत की ज्यांचं दर्शन घेण्यासाठी ऋषीमुनी, साधू,  तपस्वी, यात्रेकरू इत्यादी न जाता पुढे निघून जात आहेत. त्या तीर्थांची नाव आहेत अगस्त्यतीर्थ, सौभद्रतीर्थ, परमपवित्र पौलोतीर्थ, अश्वमेधाचं पुण्य देणारं कारंधमतीर्थ, त्याचप्रमाणे पापनाशन महापुण्यवान भारद्वाजतीर्थ. अर्जुनाने बरोबरीच्या साधुजनांना पृच्छा केली  " आपण या परिसरातील सर्व तीर्थांचं यथोचित दर्शन घेता पण या पाच तीर्थांचं दर्शन घेण्यास्तव कोणीही का जात नाही. या मागे काय कारण आहे मी जाणून घेऊ इच्छितो."  एक अनुभवी आणि वयोवृद्ध तपस्वी म्हणाले " हे धनंजया , या पाचही तीर्थांमध्ये पाच मगरी राहतात. ज्या त्या तीर्थात स्नान करणाऱ्याला जलामध्ये ओढून नेतात. म्हणून त्या पाचही तीर्थाना टाळून सर्व साधू, यात्री , धर्मज्...

सुभद्राहरण २३ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll आता सर्व मनासारखे योजले गेले. मात्र त्याची अंमल बजावणी करणे बाकी राहिले. जे जसे करावयाचे ठरले होते, त्याप्रमाणे त्या दिवशी सुभद्रा शृंगार करून सुलोचन सुर्यबिंबा लाही अपमानित करत महाशक्तीपूजेस्तव मंदिराकडे निघाली. रत्नजडित अलंकार, सुशोभित हिरेजडित मुद्रिका , उंची वस्त्रभार यांसह विजेचे तेज ल्यायलेली सुभद्रा पूजेची सर्व सामग्री घेऊन रथारुढ झाली.  अर्जुन अर्थात कृष्णाच्या रथात आरूढ होऊन सज्ज होता. दारूक अर्थात कृष्णाच्या रथाचा सारथी, याला कृष्णाने सांगितले होते की,हे महंत सांगतील त्यानुसार तू हा रथ हाक आणि तेच तुझे स्वामी आहेत असे समज.त्यामुळे दारूक आपल्या रथाचे शैब्य सुग्रीवादी दिव्य अश्व जोडून तयार होता. सुभद्रा ठरल्यानुसार मंदिरात गेली. तिने यथाविधी पूजा अर्चना पूर्ण केली. मंदिराचे पुजारी यांना दक्षिणा व याचकांना सढळ हस्ते दान देऊन पायऱ्या उतरून रथारूढ झाली.  सारथी आज्ञा मिळताच रथ सुरू करतो आणि अर्जुन देखील दारुकाला रथ त्या रथाच्या दिशेने नेण्यास सांगतो, अर्थात थोडे अंतर ठेवून आणि आज्ञा करताच अतिनिकट जाता येईल अश...

सुभद्राहरण २२ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll अर्जुन एकाग्रतेने कृष्णाचं म्हणणं ऐकत होता आणि कृष्ण पूढे सांगत होता. "क्षत्रियांमध्ये बलपूर्वक कन्येचे हरण करून तिच्याशी विवाह करण्याची प्रथा देखील शास्त्रसंमत आहे.  प्रत्यक्ष माझाही विवाह रुक्मिणीचे हरण करून झाला आहे , हे तू जाणतोस. अर्थात यात मी रुक्मिणीच्या संमतीने तिचे हरण केले हा भाग आहे. परंतु तुला याच मार्गाने जाऊन सुभद्रेशी विवाह करावा लागेल. कारण आजच्या घडीपर्यंत दादांचा रुकार या विवाहास नाही हे नक्की,म्हणून ही योजना."  अर्जुन कृष्णाला विचारता झाला. " परंतु हे सखया तुझी यात मुकसंमती आहेच हे गृहीत धरून मला हे कसे साध्य होईल हे विस्ताराने सांग. कारण त्यायोजने प्रमाणे करण्यास मी समर्थ आहे. पृथ्वीच्या पाठीवर जे प्रशस्त मार्ग उपलब्ध आहेत, त्यापैकी कोणत्याही मार्गाचा अवलंब करून मला सुभद्रेशी विवाह करावयाचा आहे. कारण तिच्या प्रथम नेत्रप्रहाराने मी पूर्ण घायाळ झालो आहे, हे तू जाणले असशील." कृष्ण मंद स्मित करून म्हणाला " वत्सा तू माझा सन्मित्र आहेस आणि मी तुझा एक सच्चा हितचिंतक असल्याने मी तुझ्या...

सुभद्राहरण २१ ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll अर्जुन आपलं देहभान व परिस्थिती दोन्ही विसरून एकटक सुभद्रेकडे पाहात आहे आणि कृष्ण अर्जुनाकडे. अर्जुनाच्या नजरेने स्वर्गीय सौन्दर्य पाहून अर्जुनाला जणू एका जागी खिळवून ठेवलं. तिकडे सुभद्रेची देखील तापसींवर नजर गेली आणि तिला त्यांचा चेहरा व एकूण वर्तन यातून अर्जुनाचा भास झाला. त्या एक क्षण झालेल्या नजरानजरेने घायाळ अर्जुनाची मनःस्थिती अर्थात कृष्णाव्यतिरिक्त अन्य कोणीच जाणू व समजू शकला नसता. कृष्णाच्या लक्षात आल्यावर कृष्णाने हळूच अर्जुनाच्या कानात म्हटलं " हे पार्था , आता तू महंत वेशात आहेस त्यामुळे लोकांच्या लक्षात येईल अशी गोष्ट करू नकोस. दुसरी गोष्ट अशी की जीच्याकडे तू भान हरपून पाहत आहेस ती वसुदेवांची लाडकी कन्या आणि माझी व दादांची लाडकी भगिनी सुभद्रा आहे. तुझी मनःस्थिती मी जाणतो पण इथे जनात शोभा होईल." कृष्णाचे म्हणणे ऐकून त्याच अवस्थेत जराही विचलित न होता कृष्णाला अर्जुन म्हणतो. " हे यदुनाथा , तूच माझी मनःस्थिती जाणू शकतोस आणि जर खरच जाणली असशील तर काहीही करून सुभद्रेशी माझा विवाह करून ती माझी राणी होईल...

सुभद्राहरण २० ll श्रीगणेशाय नमः ll ll श्रीलक्ष्मीनारायणाय नमः ll इकडे सीमेवर यदुवीर आश्रमातून अर्जुनाच्या कपिध्वज विराजित रथातून आश्रमाबाहेर आला. अर्थातच तपस्वी रूपातील अर्जुनाला हात जोडून नमस्कार करत कृष्णाने त्याचा निरोप घेतला. सर्व सुवर्णरथ दादांच्या आज्ञेने दळभार सुरक्षेसह निघाले आणि द्वारकेच्या सीमेवर पोचले.  सर्व परिवारवासी एकत्र आल्यावर कृष्ण तपस्वी साधूंना म्हणाला " मी आपल्याला यात्रेस्थळी भेटीन. आपण सकुशल आपल्या रथातून यात्रेस्थळी यावं. आपल्या सेवार्थ सेवकवर्ग सह येईलच. "  इतकं बोलून कृष्ण द्वारकेच्या रथांच्या समीप आला.  सीमेवर अर्थातच यादवनरेश कृष्ण स्वतः दादांच्या रथात आरूढ  झाला. सर्व जनासामान्यांना सोबत घेऊन सर्व लवाजमा मजल दरमजल करत रैवतक पर्वतावरील यात्रेस्थळी निघाला. मार्गात एका रथाकडे सुभद्रेचं लक्ष सतत जात होतं, ज्यावर कपिध्वज विराजमान होता. वेगळाच पण सुशोभित ध्वज दुरूनच दिसत असल्यामुळे सतत त्या ध्वजाकडे ती आकृष्ट होत होती. यात्रेत पोहोचताच सुभद्रेच्या सर्व सख्या तिला घेऊन जायला आल्या. परंतु माता देवकीने सांगितले की, " यात्रेत आल्याप्रमाणे आधी शक्ती...