Skip to main content

Posts

Showing posts with the label हलकं फुलकं

हलकं फुलकं ६

हलकं फुलकं ६  विषय : प्रत्यक्षालासुदधा हल्ली प्रमाण लागतं आणि दिसतं  तसं नसतं. बघा तुम्हीच. प्रसंग १ सौ जरा फोनवर, एका खास मैत्रिणीशी बोलत होती. यांचं एक छान असतं. प्रत्येक जीवलग मैत्रिणीशी वेगळे वेगळे विषय ठरलेले असतात आणि त्याच विषयावर तिच्याशी हितगुज होतं. प्रत्येक संवाद हा हितगुजच असतो.  तर तिसऱ्या कुठल्यातरी क्ष मैत्रिणीच्या नवर्याबद्दल चर्चा सुरू होती. सौ. अगं त्या क्षचा नवरा, ती सांगत होती, एरवीचं सोड,पण आता लोकडाऊन आहे, वर्क फ्रॉम होम आहे, तरीही एक काम करत नाही. सतत आपलं त्या लॅपटॉप मध्ये तोंड खुपसून बसलेला असतो आणि सारख्या मिटींग मीटिंग करत कामं टाळतो. मैत्रीण तिकडून उपयुक्त प्रतिसाद देत होती. सौ : हो ना. अगदीच आळशी आणि कामचुकार आहे. बघ की, एवढं काय मेलं ऑफिसचं काम असतं.  मला यात लेकी बोले सुने लागे चा वास यायला लागला. म्हणून मी माझ्या लपटॉपवर काम करण्यासाठी आत पसार झालो.  शेवटी जाऊ दे आपण बरं आणि आपला संसार बरा आपल्याला काय करायचं आहे......... हे भरतवाक्य ऐकलं आणि लक्षात आलं, तासाभराने फोन झाला. प्रसंग २  त्याच मैत्रिणीशी पुन्हा हुतगुज. बहुतेक या ...

हलकं फुलकं १

हलकं फुलकं १ वर्क फ्रॉम होममुळे वैतागलो होतो, त्यात उन्हाळा, उकाडा म्हणून, संध्याकाळी बाहेर चक्कर मारायला जाण्यासाठी तयार झालो. टेबलाच्या खणातून काही घ्यायचं म्हणून डबल दरवाज्यापैकी एक दार उघडलं, तितक्यात त्या टेबलाला टेकून ठेवलेली एक जुटची पिशवी कलंडली. सहज शब्द कानावर आले.  पिशवी : फुकट झोपमोड झाली ना, जरा नीट करायचं की. मी : तूला आज सकाळी हिने आणलं भाजी आणि किराणा  सामान भरून. भाजी काढली, फ्रिजवर ठेवली, बाकीचं सामान ठेवून, तुला इथे टेकवून ठेवली. तेंव्हा पासून आरामच करतेस ना. जरा कलंडलीस तर काय झालं, एवढं. काम काय तुला दुसरं. पिशवी : तेच म्हणते, मला काम काय. हे सामान काढेपर्यंत इथे आणि नन्तर घडी करूनच ठेवणार ना? मग पडू दे की जरा. फुकट झोपमोड च्या.......... मी : ऐ शिवी नाही द्यायची. पिशवी : जे ऐकते आजूबाजूला, तेच येणार ना.   मी : असुदे, रहा इथेच पोट पुढे काढून उभी.  असं म्हणून मी तिला क्लडलेली होती ती सरळ केली आणि निघालो.  दरवाजाबाहेर आलो तर, चप्पल एक पूर्व आणि दुसरी पश्चिम अशी होती. म्हटलं त्या पिशवीला बोललो तर हिलाही राग आला की काय. सहज म्हटलं,  दिव...

हलकं फुलकं २

हलकं फुलकं २  सकाळी उठल्यावर नेहमीच्या शिरस्त्याप्रमाणे आवरून चहा बनवला. एक कप मगात घेतला.  नॉर्मली मी मग असेल तर खाली बशी न घेता, स्टीलची बाकदार डिश घेतो, उद्देश हा की बाय चान्स चहा सांडलाच, तर  डिश मध्येच सांडेल. स्वतःवर ठाम विश्वास असल्यामुळे exact तसच घडलं. खुर्चीत बसताना, बेडवर डिश ठेवता ठेवता, थोडासा तोल गेला आणि चहा डिशमध्ये सांडला. कल्पनेनेच घाम फुटला की डिश नसती तर. कल्पनेतला घाम कल्पनेनेच पुसला (म्हणजे imagination) . तेवढ्यात आवाज आलाच सांडून तर बघायचा माझ्या अंगावर चहा, नाही तुमची सकाळ, रंगीत झाली असती तर नाव चादर नसतं लावलं.  चादरीने लगेच पिंक टाकलीच टोमण्याची. मी गप्पच बसलो. म्हणजे आपली चूक असेल तर गप्पच बसणं बेस्ट असतं. म्हणून तर मी पंचवीस वर्षे गप्पच असतो, ज्या ज्यावेळी आपली चूक असेल तेंव्हा. मला गप्प पाहून चादर कुत्सितपणे हसली. शेवटी ती पण 'ती' होती, काय करणार. गरम गरम चहा आणि डिशमध्ये भिजलेली बिस्कीटं  माझी वाट बघत होती,  त्यांची बिचार्यांची काहीच चूक नव्हती. म्हणून भिजलेल्या बिस्किटांना तसंच फस्त केलं. भिजून हिरमुसल्यामुळे बिस्किटांनी, आवा...