श्रीरुक्मिणीस्वयंवर ५९

श्रीरुक्मिणी स्वयंवर ५९

llश्रीगणेशाय नमःll

  llश्रीमुकुंदाय नमःll     llदेवी श्रीरुक्मिणी नमोनमः ll       

    llश्रीएकनाथ महाराज कि जय ll

जरासंध आणि यादववीर गद समोरासमोर आले आणि जणू दोन महापर्वत , दोन महाशिला वा दोन महावादळे एकमेकां समक्ष आल्यावर जशी भीतीदायक स्थिती निर्माण होते तशीच स्थिती निर्माण झाली.  समोर पाहून विकट हास्य करत जरासंध क्रोधवश बोलला.

"अरे बुद्धीमंदा माझ्याशी स्वतः गोविंद लढू शकत नाही आणि तू विचार तरी कसा केलास युद्धाचा. अरे मुढा एकवेळ सूर्य अंधारात बुडेल, डिंभक (छोटी पांढरी अळी) भिंत चढून जाईल, पण तुझे माझे युद्ध अशक्य आहे.  एखाद्या मशकाच्या प्रहाराने मेरूपर्वत चूर्ण होईल, एकवेळ एखादा मूषक इंद्राशी युद्ध करू शकेल, परंतु तुझे माझे युद्ध ही कल्पना तरी कशी केलीस तू. 

अरे एखाद्या घटात समुद्र बुडेल , एका जांभईत आकाश सामावले जाईल, एखाद्या छोट्या हरळीने वारा अडेल पण माझं आणि तुझं युद्ध त्रिवार अशक्य.  एखादा क्षुद्र कीटकाच्या पोटात समुद्र मावेल, एखादवेळी मुंगी गजास गिळंकृत करेल, आकाशात अधांतरी टाकी बांधता येईल पण महामुढा तुझ्यासवे माझा संघर्ष निव्वळ अशक्य आहे. 

चित्रातला सर्प पाहून एखादा गरुड ज्याप्रमाणे शौर्य दाखवतो तद्वत तुझी गत झाली आहे. परंतु मी प्रत्यक्ष समोर येताच तुझी भीतीने गाळण उडणार आहे. सूर्याच्या जवळ पृथ्वी जाऊ शकणार नाही , नवग्रहांचे शौर्य घटांवर फक्त , परंतु त्यांचा पाषणांवर काही परिणाम होत नाही तसाच हे यादवा तुझा पराक्रम छूटपुट लोकांपुढे माझ्या समोर तुझा काय पाडाव. ससा कितीही सिंहाच्या माथ्यावर नाचला तरी तो सिंहाची बरोबरी करू शकेल का 

अरे यादवांना काय दुष्काळ पडला की काय वीरांचा म्हणून गदाला आज रणात धाडलाय माझ्याशी खेळायला. अरे गदा तुझं नाव हे गदू नावाच्या एखाद्या औषधाचे नाव आहे असे वाटते. त्यामुळे तू एखाद्या वैदूकडे जा, तोही तुला झोळीत घालून काखोटीला बांधून दिवसभर गावात फिरेल. इथे युद्धभूमीत तुझं काय काम. तू रोगीयांमध्ये श्रेष्ठ असशील पण हि युद्धभूमी आहे इथे युद्धाचा ज्वर पचवू शकणारेच टिकू जाणतील. तू तर रोगी वाटतोस त्यामुळे तू निघालास तर आताच जीव तरी वाचवशील. तुला अजूनही पळून जाण्याची धर्मवाट उपलब्ध आहे. त्यायोगे आणि मार्गे तू पळून जाणे इष्ट आहे.

यावर गद हसून बोलला अरे तुझा जराने सांधा वाढला  आहे आणि तो सांधा सांधायचा  सोडून तू येथे निबंध झाडावयास आला आहेस. अरे मी गदा हे शस्त्र मारीन ज्यायोगे तुझा अभिमानाचा रेंद बाहेर काढीन आणि तुझा जरामरणाचा कंद तोडून तुझं हृदय शुद्ध करून देईन.

हे बोल ऐकून मगधनरेश खवळला आणि गदास वदता झाला कि, उगाच गप्पा न हाणता युद्धास सिद्ध हो. असे म्हणून आठ बाण धनुष्यास जोडून गदाच्या  दिशेने जरासंधाने सोडले. त्या आठही बाणांना गदाने परास्त करत, चपळाईने आपल्या धनुष्यास शर जोडून जरासंधाच्या रोखाने सोडले. 

ll स्वामी जनार्दन शिष्य शब्दब्रह्म श्री एकनाथ महाराज की जय ll 

ll शुभम भवतू ll

ll वसुदेवसुतं देवं कंसचाणूरमर्दनं ll देवकी परमानंदम कृष्णम्  वंदे जगतगुरुं ll

© संकल्पना व लेखन : प्रसन्न आठवले

ll श्रीकृष्णार्पणमस्तू ll

३०/०१/२०२०

९०४९३५३८०९

९९६०७६२१७९