हलकं फुलकं २
सकाळी उठल्यावर नेहमीच्या शिरस्त्याप्रमाणे आवरून चहा बनवला. एक कप मगात घेतला. नॉर्मली मी मग असेल तर खाली बशी न घेता, स्टीलची बाकदार डिश घेतो, उद्देश हा की बाय चान्स चहा सांडलाच, तर डिश मध्येच सांडेल.
स्वतःवर ठाम विश्वास असल्यामुळे exact तसच घडलं. खुर्चीत बसताना, बेडवर डिश ठेवता ठेवता, थोडासा तोल गेला आणि चहा डिशमध्ये सांडला. कल्पनेनेच घाम फुटला की डिश नसती तर. कल्पनेतला घाम कल्पनेनेच पुसला (म्हणजे imagination) . तेवढ्यात आवाज आलाच
सांडून तर बघायचा माझ्या अंगावर चहा, नाही तुमची सकाळ, रंगीत झाली असती तर नाव चादर नसतं लावलं.
चादरीने लगेच पिंक टाकलीच टोमण्याची. मी गप्पच बसलो. म्हणजे आपली चूक असेल तर गप्पच बसणं बेस्ट असतं. म्हणून तर मी पंचवीस वर्षे गप्पच असतो, ज्या ज्यावेळी आपली चूक असेल तेंव्हा. मला गप्प पाहून चादर कुत्सितपणे हसली. शेवटी ती पण 'ती' होती, काय करणार.
गरम गरम चहा आणि डिशमध्ये भिजलेली बिस्कीटं माझी वाट बघत होती, त्यांची बिचार्यांची काहीच चूक नव्हती. म्हणून भिजलेल्या बिस्किटांना तसंच फस्त केलं. भिजून हिरमुसल्यामुळे बिस्किटांनी, आवाज न करता मऊपणे, उदरात प्रवेश केला. नंतर मस्तपैकी चहाचा आस्वाद घेतला. कसं काय, ते माहीत नाही पण, याची खबर पायाखालच्या लादीला लागलीच.
ऑफ व्हाइट कलरची स्पारटेक्स टाईल व्हिलनच्या स्टाईलमध्ये म्हणालीच.
माझ्यावर तर कित्येकवेळा अभिषेक घातलाय चहा, पाणी, आमटी, दही, लोणच्यातलं तेल, डोक्याला लावताना खोबरेल तेल इत्यादींचा. मी कधी तक्रार केली नाही.
मी म्हटलं तू प्रत्यक्ष तक्रार केली नाहीस, पण तुझ्या रंगानी ते आपोआप पोचवलं आहेच, वेळोवेळी मालकिणीपर्यंत, त्याचं काय.
मी जरा घुश्यातच म्हणालो.
त्यात माझी काय चूक, तुम्हीच आणलं निवडून, या कलरच्या स्टाईलला.
मुकाट्याने उठलो आणि डिश आणि मग धुवून ठेवू म्हणत सिंकपाशी आलो आणि इतक्यात हातातला मग सिंकमध्ये पडला आणि खळकन खट्याकचा आवाज झाला आणि गृहमंत्री प्रवेशले.
पुढलं लिहायची गरज आहे का ? वाचक महिला आणि पुरुष दोघांनाही कल्पना आलीच असेल काय झालं।असेल त्याची आणि बॅकग्राऊंडला चादर आणि टाईल्स यांचं, कुत्सित आणि गब्बर स्टाईलमध्ये हसण्याचं म्युझिक होतंच.
क्रमशः
©® संकल्पना व लेखक : प्रसन्न आठवले
२५/०५/२०२१
Comments
Post a Comment