असाच आहेस तू

असाच आहेस तू 

असाच आहेस तू खट्याळ पावसा सारखा 

कधी बरसतोस तूफान होऊन कधी निःशब्द 

आधी असतोस आसमान कोसळणार, 

क्षणात असतोस शांत आणि स्तब्ध  

कधी असतोस तो क्षितिज विस्तीर्ण विलोभनीय 

कवेत सुद्धा न सामावणारा म्हणूनच भावणारा 

कधी होतोस कोशात गुरफुटलेला रेशमी कीटक 

सूक्ष्म , अनिमिष , अनामिक मुठीत मावणारा 

कधी असतोस तो अफाट , सागरीकिनारा  

थांग सुद्धा न लागणारा, लागू न देणारा 

कधी होतोस तू प्रवाह हातात मावणारा 

तूझ्या मनाच्या कक्षा क्षणात अरुंदावणारा 

कधी असतोस तो विराट , रौद्र रूप वारा 

सोसाट्याचा , सर्व कवेत घेऊ शकणारा 

कधी होतोस तू पावलांनाही थारा न देणारा 

मनाच्या कोपऱ्यात हरवून गेलेला, जाणारा 

किती अकल्पित तुझं रूप प्रत्येक क्षणी 

प्रत्येक रूपात तूझ्या फक्त मलाच कळणारा 

मला जवळ असलेल्या मना जवळ असलेला 

तुझ्या हृदयात फक्त मलाच सामावणारा 

फक्त मलाच सामावणारा, समजणारा 

कवी: प्रसन्न आठवले 

२४/०४/२०१७

१८.४८