कवडसा ३२

कवडसा ३२ 

(जसा भीषण समरात विजय, तप्त ग्रीष्मात शीतल वर्षाव ,

 तसा घोर तिमिरात चंद्रप्रकाश म्हणजेच कवडसा) 

 कहाणी एका संघर्षाची सुरु … ३२

योगेंद्रला भेटून डॉ आशाताईना भेटायला शीतलच्या रूम मधे येतात
डॉ : बोला शीतल बाई
शीतल : (हसुन आणि लाजून ) काय हो डॉ
डॉ: बर शीतल मैडम बस
दोघेही आणि आशाताई तिघेहि मनसोक्त हसतात
डॉ : कस वाटतंय आता . इथे येऊन बर वाटल ना.
शीतल : (प्रश्नाचा रोख लक्षात येऊन ) हो खुप बर वाटल
डॉ: मलाही
अस म्हणून खुप जोरात हसतात , शीतल पण मनमुराद हसते.
डॉ: आशाताई चला आपण आफिस मधे जाऊ बाकी सर्व सूचनां पण देतो आणि सर्व औषध , पथ्य पण सांगतो.
आशाताई : शीतल चल मी जाऊन येते . तू उगाचच विचार करत बसु नकोस. ओके.
शीतल : हो बाय ये लवकर
डॉ : शीतल बेटा बाय आणि गुड़ लक एंड टेक केअर
शीतल : थंक्स आणि बाय
डॉ आणि आशाताई जातात. इकडे शीतल उदास बसलेली असते आणि अचानक तिचा मोबाइल वाजतो. बघते तर
योगेन्द्रचा फ़ोन, ती लगबगिने फोन उचलते
शीतल : हैल्लो
योगेंद्र : हाय मैडम कश्या आहात
शीतल: (मनात हसते पण) आता काय खुश असशील तू
योगेंद्र :  का ग
शीतल : आता काय सुटका होणार इथून .
योगेंद्र : तू सुद्धा असशील ना
शीतल : प्रश्नाला प्रतिप्रश्न हे उत्तर असु शकत नाही महाशय
योगेंद्र : बर महोदया खर सांगू की नाटकि
शीतल : बघ ते तू ठरव मी काही सांगत नाही फक्त
योगेंद्र : फक्त काय
शीतल : काही नाही असच
योगेंद्र : आता सांग डोक्यात कीड़ा टाकून जाउदे नको
शीतल : काही नाही फक्त खर बोललास तर बर वाटेल तुझ्याच मनाला
योगेंद्र : ( फक्त हसतो) बर ते बघू पण as you wish , खर सांगतो.
शीतल : ओह म्हणजे साहेबांची इच्छा नाहीये तर. मग राहुदे.
योगेंद्र : बापरे बर खर सांगतो आणि मला पण आवडत ते ओके
शीतल : बापरे का म्हणालास .
योगेंद्र: इतका राग पटकन नाक लाल झाल असेल नक्की
शीतल : बर तू सांगतोस ना
अस म्हणून दोघे हसतात
योगेंद्र : खर तर खुप confusedमनस्थिति आहे माझी.
तुला बोलवायला आलो काय आणि एक्सीडेंट झाला काय तुझी भेट अश्याप्रकारे झाली काय अतर्क्य आहे. योगायोग या गोष्टिवर माझा तसा विश्वास कमीच आहे . पण हे amazing आहे. हाच विचार करतोय
शीतल ': वा अजुन एक आश्चर्य मीही तोच विचार करत होते.
योगेंद्र : वा अजुन एक योगायोग
शीतल : मग आता कधी भेट
योगेंद्र : बघू नशिबात कधी लिहिल्ये त्याप्रमाणे
शीतल : हो पण फोन केलास तर घेईन आणि बोलीन की भेट होईल तेंव्हा होउदे ( शीतल जरा फणकाऱ्यानेच बोलते)
योगेंद्र : सॉरी बाबा ते लक्षात नाही आल आणि
शीतल : तू घेशील की नाही फोन अस ...
योगेंद्र : सॉरी पण तसच काहीस
शीतल : तस असत तर बोलले असते का सांग
योगेंद्र : अरे सॉरी म्हणालो मी प्लीज गुस्सा इतना ......
शीतल : योगेंद्र (अस म्हणून हसते ती आणि लटक्या रागाने)
ए गप काही काय .
योगेंद्र : वा हसलिस लगेच बर वाटल .
शीतल : आता तू पण पटकन बरा हो आणि घरी ये एकदा खुप निवांत गप्पा मारू
योगेंद्र : हो तरी दोन एक महीने जातील .
शीतल : दोन बापरे
योगेंद्र : अग दोन महीने असे सहज जातील आणि फोन करिन की मी मधे मधे पण तू कधी फ्री असशील माहित नाही
शीतल : मी अस करिन तुला msg करिन फ्री असले की चालेल ना
योगेंद्र : thats much better
शीतल : चल मग आई यायची वेळ झाली ठेवू का फोन
योगेंद्र : हो ठेव ,  but gud लक आणि टेक केअर , काहीही लागल तर सांग
शीतल : नक्की and you too be careful आणि बेस्ट लक to यु too बाय सी यु
योगेन्द्र :  बाय सी यु
दोघेही फोन ठेवतात आणि बराच वेळ हातातल्या फोन कड़े बघत असतात

क्रमशः