Skip to main content

सर चार्ल्स स्पेन्सर उर्फ चार्ली चॅप्लिन

सर चार्ल्स  स्पेन्सर उर्फ चार्ली चॅप्लिन

सध्या fb वर चार्ली चॅप्लिनच्या क्लिप्स पाहायला मिळत आहेत. त्यातून लहानपण पुन्हा गवसल्याचा भास होत आहे. एक गोष्ट आता त्या फिल्म्स बघताना जाणवते की, प्रत्येक फिल्म मध्ये चार्ली कंगाल, भुकेला आणि दिवस दिवस अन्न न मिळालेला असा दिसत असून देखील सतत कोणाला ना कोणाला मदत करताना दिसतो.

कारुण्याच्या वास्तव्याला हास्याची झालर घालून त्याला विनोदाच्या नजाकतीत पेश करण्याची किमया अचूक साधलेला हा कर्मवीर खर तर अनेक पिढयांच्या खुशीची , हास्याची अमाप भेट लीलया देऊन गेलेला हा अलौकिक कलाकार, चार्ल्स स्पेन्सर चॅप्लिन.

त्याची प्रत्येक कलाकृती पाहताना त्याने काळाच्या पुढे केलेला विचार, त्यातील प्रत्येक अकॅशन ही जरी चित्रित असली तरी ती इतकी नैसर्गिक वाटते की, संपूर्ण चित्रपट आजसुद्धा समोर घडत आहे असाच भास होतो. अगदी जुना काळ असूनसुद्धा आणि चित्रीकरण श्वेत श्याम असून सुद्धा.

कदाचित याची ही गोडी अशीच रहावी म्हणून असेल कदाचित, पण त्यांनी चार्लीचे चित्रपट रंगीत केले नाहीयेत, अजूनतरी. म्हणजे निदान माझ्या तरी ऐकिवात नाही. त्याचा तो श्वेतश्याम पार्श्वभूमी असलेला पडदाच जीवनाचं वास्तव आणि उदासपणा ठळकपणे दर्शवतो आणि म्हणून त्या ठळकपणावर विनोदी प्रसंग जास्त खुलून दिसतात.

तो काळसुद्धा अमेरिकेत वा एकूणच युरोप व अमेरिकेत पहिल्या महायुद्धांनतरची मंदीचा होता आणि त्याच भावपूर्ण चित्रीकरण प्रत्येक चित्रपटात  दिसत. अनेक कारणांमुळे विस्थापित झालेला चार्ली आणि त्याला प्रत्येक चित्रपटात त्याच्याइतकीच वा त्याहून असहाय्य तरुणी दिसते. हा तिला मदत करायला सर्व उचापत्या करतो अडकतो, पण सरतेशेवटी निघतो.

अजून एक बाब जी जाणवली ती म्हणजे, प्रत्येक फ्रेम ही विनोद वा कारुण्य समोर पेश करेल याचा फ्रेम बाय फ्रेम चार्लीने केलेला विचार.  त्यानुसार केलेलं चित्रीकरण आणि अर्थातच तितकंच दर्जेदार संकलन.  बाकी प्रत्येक चित्रपटातील हरेक पात्र आपला भाव जिवंत करत. याच एक मुख्य कारण मुकपट असल्यामुळे मुद्राभिनय वा शारीरिक हालचाली याद्वारे सर्व प्रेक्षकांपर्यन्त पोचवायच असल्यामुळे त्यात अभिनय १००% ओतावा लागत होता. पण एकाही फ्रेममध्ये हा अभिनय आहे असा भास देखील होत नाही. फक्त संवादांचा  व विषयाचा दुवा मिळावा म्हणून मधेच एखादी पाटी येते. 

अर्थात चार्लीच्या या मुकपटांचा इतका सखोल अभ्यास करायची गरज नाही. कारण चार्लीने चित्रपट त्यासाठी बनवले नाहीत. फक्त हसण्यासाठी, अगदी खळखळून हसण्यासाठी बनवलेत. त्यामुळे कोणतीही चिकित्सा न करता पहा आणि हसा.

© लेखक : प्रसन्न आठवले
२५/११/२०१८
१२:१५

Comments

Popular posts from this blog

गीत विश्लेषण गीत - नवल वर्तले गे माये भाग ४

गीत विश्लेषण मालिकेत गीत नवल वर्तले गे माये भाग ४ व अंतिम नवल वर्तले गे माये उजळला प्रकाशु मनाचिये अंधाराचा होतसे विनाशु ||धॄ|| हास्यचि विलसे ओठी अद्भुताचे झाली गोठी राति...

अहिरावण महिरावण चित्रसेना आणि मकरध्वज संक्षिप्त कथा - १

अहिरावण महिरावण चित्रसेना आणि मकरध्वज संक्षिप्त कथा - १ इंद्रजित वधानंतर रावण काहीसा चिंतीत होता. त्याला श्रीराम व लक्ष्मण यांच्या मायावी असण्याची शक्यता वाटू लागली होती. याला काय उपाय करावा या गहन विचारात असतानाच माता कैकसी रावणाच्या कक्षात आली. मातेने रावणाला चिंतेचं कारण विचारलं. रावणाने रामलक्ष्मण यांच्या विषयी वाटणाऱ्या चिंतेबद्दल मातेला अवगत केलं. माता कैकसीने त्याला पाताळराज अहिरावण व महिरावण यांचं सहाय्य घेण्याबद्दल सुचवलं. अहिरावण महिरावण दोघेही देवी कामाक्षीचे भक्त होते.  हे ऐकताच रावणाला आठवलं की फार पूर्वी या दोघांशी त्याची घनिष्ट मैत्री होती. परंतु अजिंक्य झाल्यापासून त्यांच्याशी काही गाठभेट घडली नाही. परंतु जुन्या संबंधांच्या आधारे  रावणाने त्यांना त्वरित उपस्थित होण्याचा संदेश पाठवला. अर्थातच तो दशानन रावणाकडून आलेला संदेश पाहून अहिरावण व महिरावण त्वरित उपस्थित झाले आणि हात जोडून "आज्ञा दशानन म्हणाले." रावणाने आपली चिंता सांगून श्रीरामलक्ष्मण यांना संपवण्याचा उपाय करण्याची आज्ञा त्यांना दिली. अर्थातच त्यांनी ती सहर्ष स्वीकृत केली. युद्धकाळात श्रीरामलक्ष्मण यांच...

गीत विश्लेषण तुझे गीत गाण्यासाठी ३

गीत विश्लेषण तुझे गीत गाण्यासाठी ३ ‘तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे रे तुझे गीत गाण्यासाठी सूर लावू दे रे। शुभ्र तुरे माळून आल्या निळ्या निळ्या लाटा रानफुले लेऊन सजल्या या हिरव्या वाटा या सुंदर यात्रेसाठी मला जाऊ दे रे। मोर केशराचे झुलती पहाटेस दारी झऱ्यातुनी दिडदा दिडदा वाजती सतारी सोहळ्यात सौंदर्याच्या तुला पाहू दे रे। शांत शांत उत्तररात्री मंद मंद तारे तुझे प्रेम घेऊन येती गंधधुंद वारे चांदण्यात आनंदाच्या मला न्हाऊ दे रे। एक एक नक्षत्राचा दिवा लागताना आणि फुले होण्यासाठी कळ्या जागताना पौर्णिमा स्वरांची माझ्या तुला वाहू दे रे।’ गीत : मंगेश पाडगावकर संगीत : यशवंत देव गायक : बाबूजी अर्थात सुधीर फडके  तर अश्या या ब्रह्मांडातील तिन्ही लोकांना नित्य चैतन्यमय आनंदाने भरलेलं राहू दे.  ह्या सुंदर, मनोहर सृष्टीने नटलेले तुझं हे जग, जे पाहण्यासाठी तू मला या जगात पाठवलं आहेस. या चर्मचक्षू व्यतिरिक्त असलेल्या जगातील तुझ्या समस्त सजीव व निर्जीव रुपाला डोळे भरून (अर्थात हे डोळे म्हणजे अंतःचक्षू)  पाहू दे आणि या तुझ्या सृष्टीचं चैतन्यमय गीत गाण्यासाठी अर्थातच मला स...