गोग्रासवाडी (डोंबिवली) ३

गोग्रासवाडी (डोंबिवली) ३

गेले ते दिन गेले ...................

खरच त्या गत काळाच्या आठवणींचा पडदा दूर होतो आणि लहानपणी जगलेलं, अनुभवलेलं विश्व अजून मनोहारी होऊन समोर येत. पुन्हा जाऊ आठवणींच्या त्याच वाटेने गोग्रासवाडीत पुढे.

वडाच्या झाडाच्या थोडस पुढे संस्थेने बांधलेल्या २ क्वाटर्स होत्या. ज्यातील एकामध्ये संस्थेचे प्रबंधक राहात होते. त्यांचं आडनाव दुबे होतं. दुसऱ्या मध्ये काही भाडेकरू रहात असावेत, अस अंधुकस आठवतय. याच क्वार्टर्स समोर एक पत्र्याची शेड असलेलं आणि पूर्वी गोडाऊन असलेलं, पण आमच्या लहानपणी जिथे गोग्रासवाडी सार्वजनिक गणेशोत्सव होत असे ते ठिकाण होत. एरवी फार वापर नसलेली ती शेड वा गोडाऊन त्यावेळी अगदी राजमहाल भासायचा. का तर तिथे लाडका गणपतीबाप्पा बसायचा. तसा इतर एक दोन जागी गणपती बसवल्याच आठवतय, पण मुख्य ठिकाण हेच. 

गणेशोत्सवा वर लिहिण्याआधी एक सहज आठवलं ते सांगतो. संस्थेच्या कर्मचाऱ्यामध्ये एक गणपत नावाचा हरकाम्या टाइप पण मुख्यतः गुरांचं सर्व काम बघणारा एक व्यक्ती होता.  आमच्या लहानपणी म्हणजे १९८० च्याच वेळी तो साधारण ७० एक वर्षांचा असावा. त्याच्याबद्दल अस ऐकलं होतं की, सर्व गुरं त्याच्या सवयीची असल्यामुळे असेल वा गुरं त्याच ऐकत असल्यामुळे असेल प्रभातच्या "गोपालकृष्ण" या चित्रपटात तो कृष्णाच्या अनेक गोपाळांपैकी एक होता. ज्यायोगे सर्व गायी गुरं , पाहिजे त्याप्रमाणे शूटिंग मध्ये वागत होती. खर खोट माहीत नाही. असो.

गोग्रासवाडीचा गणेशोत्सव म्हणजे एक पर्वणी होती. मुळात गणेशोत्सव हा प्रचंड जिव्हाळ्याचा विषय. मनाच्या आत खूप खोलवर रुजलेला, कदाचित मराठी माणूस वजा गणेशोत्सव हे समीकरण ईश्वरालासुद्धा मांडता येणार नाही . गणेशोत्सव हाच मुळात एक स्वतंत्र विषय आहे लेखाचा आणि ते मी करिनच. पण वाडीचा गणेशोत्सव हा भारलेल्या दिवसांचा काळ. अगदी सुवर्णकाळातला डायमंड काळ.

त्या काळात मुलांना मनमोकळं फिरायला जायला मिळायचं ते याच काळात.   एरवी आम्ही खेळात कुठेही जात होतो. पण वाडीबाहेर जाण्याची परवानगी तीसुद्धा रात्री ८, ९ नन्तर त्याच काळात मिळायची, नव्हे ती मी मिळवायचो. कशी ते कळेल उद्या. वाडीतल्या गणेशोत्सव मंडपात दिवसभर असायचो.  रात्री त्यावेळी भरगच्च कार्यक्रम असायचे. एक दिवस हिंदी , एक दिवस मराठी असे दोन सिनेमे आणि एक दिवस स्थानिक सांस्कृतिक कार्यक्रम, सत्यनारायण पूजा.  रात्री होणाऱ्या प्रत्येक कार्यक्रमाला रात्री जेवून धावत पेपर घेऊन जागा अडवणं हे मुख्य काम होत. हा सिनेमा त्यावेळी प्रोजेक्टरवर असायचा............

क्रमशः

© लेखन : प्रसन्न आठवले
०१/०८/२०१८